2 Nisan 2013 Salı

hayat bazen iki günlük gülümsemedir..


"gezmek, uzaklaşmak" fikri bir zamandan sonra işleyince insanın içine; o zaman kendine dur diyemeyeceğinin farkına varırsın artık..

hiç beklemediğin bir anda artar bu duygular, bir bakarsın sabah işe giderken, bir bakarsın yürüyüş yaparken aklına eser şimdi "izmir kordonda yürüseydim" diye..

kilometrelerce uzaktan kurarsın hayalini, bir tarafın "hadi kalk git" der; bir tarafın "iş güç var nereye gidiyorsun" der..

başlarsın plan yapmaya, bu hafta sonu bir gün izin alsam bir gün de kendi iznim iki gün gideyim diye..

o kısacık 2 günü ayarladığın vakit bir heyecan kaplar içini.. haritalar açılır, kafandaki ilk yere bakılır dakikalarca.. halbuki sadece haritadır, neresinden bakarsan bak harita ama o içindeki duygu öyle bir noktadır ki o sadece harita olan kağıda dakikalarını ayırırsın, heyecanlı bir coşku olur içinde..

küçücük 2 günün dakikalarını saatlerini hesaplayıp koca bir tatilmiş gibi yürüyüş yaptığın yerleri dolu dolu sığdırmaya çalışırsın.

hayat bazen iki günlük gülümsemedir...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder